Hoezo BLAUW?

Omdat mij constant gevraagd wordt waarom ik het album Blauw noem dacht ik, laat ik het gewoon in een blog verwerken. Dan kan ik jullie nieuwsgierige aagjes gewoon door verwijzen naar de site en dan worden m'n blogs misschien nog gelezen ook! Aangezien ik het steeds leuker vind om te schrijven zonder continu rekening te houden met rijmschema's, god's lange uren te piekeren over een line of hij wel of niet past bij de rest of hele nachten wakker liggen omdat ik maar niet op die eerste line kan komen, doe ik het op de manier.

Ik maak mezelf nu al zeker 15 jaar gelukkig met het maken van Nederhop. Ik ben begonnen met het fenomeen omdat ik dacht dat ik het wel beter zou kunnen dan Brainpower met z'n Dansplaat en uiteraard heb ik genoeg zelfvertrouwen in m'n sodemieter om te kunnen zeggen dat ik dat uiteindelijk ook kan. Ik heb dan misschien geen top 40 hits of een massive trouwe aanhang aan fans, ik vind persoonlijk dat ik in al die jaren mezelf aardig wat heb aangeleerd, dat het tekstueel goed in elkaar zit en ritme gevoel beter onder de knie heb dan menig andere rapper. Dat wist ik al snel en ben daarom ook nooit gestopt. In al die jaren dat ik muziek maak heb ik altijd geschreven op losse a-4 papiertjes, bloknootjes van de collega's uit de bediening (Ik verdien de kost door als kok m'n dagelijkse taken te verrichten) of gewoon op de computer. Dus het werd een keer tijd om een mooi gebundeld boekje aan te schaffen zodat alle teksten die ik schrijf bij elkaar zitten en ik mezelf niet de pleuris hoef laten te zoeken naar een lyric die ik op bepaalde momenten nodig heb. Dat wanneer ik weer eens op een briljant bedachte line kom, haar meteen kan verwerken in m'n textbook, zonder d'r kwijt te raken. Je kan het misschien wel raden, dat ene boekje waar sinds de zomer van 2016 tegenwoordig al mijn geniaal bedachten teksten in verdwijnen heeft een bepaalde kleur.

BLAUW

Omdat, sinds ik dit boekje in bezit heb, de lyrics weer uit de pen schieten alsof de inktkamer lek is, ben ik na plusminus 4 jaar mijzelf weer volledig gaan richten op het maken van een nieuw album. Ik heb altijd Brag N Boast gemaakt, met woordspelingen en woordgrappen als uitgangspunt. Heb in 3 verschillende crews gezeten waarvan 1 met als grondslag controversiële kwesties aan het daglicht bloot te stellen en gevoelsmatig te schrijven. Roffe Rijmers is een leerschool geweest om over bepaalde onderwerpen te rappen die een massa aan mensen per direct bereikte en ook de teksten meteen begrepen. Maar vaak waren de onderwerpen wel vrij algemeen of ze gingen over de sene van toen en nu.

Op deze soloplaat wil ik het vrij dicht bij mezelf laten, maar het wel zo brengen dat jij je net zo goed kan verplaatsen in de teksten als ik.

Een vrij heftige uitdaging voor een rapper die 12 jaar lang alleen maar heeft geschreven over hoe goed hij wel niet was en hoe kut de rest dan wel niet was op een manier die eigenlijk alleen mensen met enige liefde voor taal en woordgrappen konden begrijpen en/of waarderen. Maar goed, als je jezelf wilt verbeteren moet er ook wel een uitdaging in zitten, anders sta je stil en wanneer je stil staat ga je in werkelijkheid stappen achteruit. Dat merkte ik bij het maken en het beluisteren van mijn vorige album. Ik, als grootste fan van mezelf, had het ondertussen wel een beetje gehad met dat "blablabla ik ben goed, blabla jij niet bla"

Ik ga richting de 30 jaar en ben sinds vorig jaar oktober de trotse vader van de toekomstige spit van Ajax. Een gigantische stap in m'n leven en een enorm leerproces. Ik ben in een jaar tijd zoveel dichter bij mezelf gekomen en heb dat geprobeerd te verwerken in mijn muziek. Natuurlijk heb ik nog wel wat luchtigere nummers geschreven met vrolijke uptempo beats en door gewenning een Brag N Boast tekst geschreven, maar zeker 80% van het album gaat over wat ik voel op het moment of over momenten die ik gevoeld heb. En ik moet zeggen dat dat aardig goed is gegaan. Remi heeft wel een beste lepel in de pap gehad hoor. Zonder hem, zijn talenten, luisterend oor en ervaring in de muziek wereld zal het totaal plaatje nooit worden zoals ik haar voor ogen en in oren heb. Dankzij m'n andere homez Daan Noppers krijgt de plaat ook nog eens de uitstraling die ik in m'n autistische gedachten heb zitten.

Al met al zijn we net zo lekker op dreef als de pond van Amsterdam. Alle teksten en beats zijn op basis klaar, zijn er data gepland voor de opnames en staan sommige samenwerkingen al definitief vast. Ik heb voor de release ook m'n backup vocalen weten te ronselen, waar ik erg blij mee ben, want ik weet dat ík niet alleen de show kan gaan maken. Hoe meer ziel hoe meer vreugd. Man ik kan niet wachten op de release en om het plaatje te plaatsen in het cd- laatje en de boksen te laten pompen tot het gaatje.

Liefde

P'z Bek