Opname dag 1

Blog Blauw 22-11-2016

Man man man, wat heb ik een grote hoeveelheid zin in vandaag. Energie level is uitermate hoog, ben zowaar uitgerust wakker geworden en m'n kleine man slaapt nog. Hoe perfect kan m'n dag beginnen? Het komt waarschijnlijk door het feit dat ik vandaag samen met, m'n producer en tevens beste vriend, Remi aan de slag ga met de eerste demo's voor het album. Na dik een half jaar schrijven, beats produceren, vormgeven, samenwerkingen veilig stellen, contact leggen en plannen is het eindelijk zo ver. Tapen, het aller vetste van het hele proces, kan eindelijk beginnen.

Het is ongeveer een uur of 9 in de ochtend dat ik m'n zoontje, die ondertussen staat te springen en te gillen, uit z'n bed kan tillen en meteen moet verschonen. "Geloof me dit stuk sla ik over, want het was niet te kort." Bij het ontbijt van m'n mannetje zet ik per direct de 2 beats, die ik vandaag wil gaan gebruiken, op repeat aan en probeer de 2 bijbehorende lyrics, tijdens het eten geven aan mijn kleine vriend, vlekkeloos te spitten. Die baas, in z'n kinderstoel en met zn gezicht onder de pap, zit mee te bouncen alsof het zijn favoriete tracks zijn. Maar goed, die zelfde baas bounced ook net zo hard op John Mayer en Herman van Veen, maar ik beeld me in dat hij mijn grootste fan is. Uiteindelijk gaat het dan ook vlekkeloos en weet ik al precies op welke manier er getaped moet gaan worden. Dus is het, na zijn ontbijt, tijd voor een koud balkon met koffie, sigaren en een goed boek. Zo begint m'n dag normaal gesproken ook, dus waarom vandaag anders zou moeten gaan, daar is dan ook totaal geen reden voor. Zodra m'n kopje vers gemalen bonen koffie op is en ik het laatste hijsje uitblaas keer ik terug naar een warme huiskamer en herhaal de repeteer sessie nog eens. Al is het alleen al om die ene kleine baas weer helemaal los te zien gaan op de beats van Remi. Zo verloopt de dag een beetje het zelfde door, zodra hij zijn lunch krijgt herhaal ik het nog eens en elke keer nadat ik heb staan kou kleumen op het balkon ook weer. Zo wordt het vanzelf een uur of 2. Waarschijnlijk wordt mn zoontje er een beetje moe van, want die valt dik een uur voor zijn normale middag tuk al in slaap. Niet dat het heel erg is, want nu kan ik nog even een paar potjes fifa 17 spelen om zo verder te gaan in carriere met Napoli.

Rond 16:00uur komt mijn vriendin, en moeder van die enorme baas, weer thuis van haar werk.Ik heb voor die tijd mezelf al opgefrist en heb mn tas al ingepakt om richting de midden Beemster te gaan. Telefoon opgeladen, extra MB's aangeschaft om continu in dropbox te kunnen werken, even rookwaren kopen, de OV-chipkaart controleren en dan kan ik de bus pakken. Onderweg werk ik nog aan een lyric die er vanavond niet toe doet, maar door het herschrijven kom ik wel helemaal in m'n element. Remi had de beat ook al aangepast een week of wat geleden, dus aan de andere kant voelt het ook wel een beetje alsof ik iets totaal nieuws aan het maken ben met een vertrouwd gevoel. De busrit duurt niet langer dan 20 minuten en tijdens de wandeling van de bus naar het huis met de uitzicht op de weide, zet ik alles even op stil. App snel Remi nog even dat ik bijna arriveer, maar daarna wil ik in die 5 á 6 minuten dat ik richting zijn huis loop even geen muziek. Zelfs geen lyrics in m'n hoofd. Gewoon puur even alleen ik, mezelf en het geluid van een brandende sigaar en het geruis van auto's op de N244.

Aangekomen bij de familie Besançon, groet ik Mr. E.G Besançon en daarna waan ik me meteen richting de zolder waar Remi en de studio zich bevinden. Alles goed? En- Wil je bier? Zijn de eerste 2 vragen die gesteld worden. Daarna zegt hij tegen mij dat hij de draad van de mic niet kan vinden. "Daar gaat die perfecte start van de dag" is wat het eerste wat door me heen vliegt. Ik bedoel, waarom zou een goed begin van de dag ook de avond in een positief daglicht zetten? Retorische vraag natuurlijk. Remi neemt me uiteraard in de zeik, want anders was deze hele Blog niet geschreven. Hij opent Reason op z'n Mac en laadt de eerste beat in. De naam Kenny01 bovenaan in de balk waant me meteen terug naar onze RoQfour periode en daar is meteen dat oude vertrouwde gevoel weer. Ik breng mezelf mentaal helemaal naar een een jaar of 8 geleden, waar muziek maken en teksten schrijven een dagelijkse bezigheid was. Toch ben ik licht prikkelbaar of eerder zenuwachtig in sentiment naar de Mic. Het is namelijk wel weer dik een jaar geleden dat zij en ik samen iets gedaan hebben. Een klein beetje awkward, maar zoals met goede vrienden die je al jaren niet gesproken hebt, zijn we al snel om en voel ik weer die band die ik altijd al met haar gehad heb. Daar gaan we, eindelijk, de mic staat op goede hoogte, de beat is zoals altijd een beetje beter afgemixxed, dus kan er op record gedrukt worden. Al snel komen we dr achterdat het niet goed gaat. Niet alleen ben ik een beetje roestig, ook het geluid wat de mic opneemt neemt veelste veel ruimte van de kamer mee. Wikken en wegen, brainen en denken en dan ineens heb ik het. Mijn McGyver instinct speelt op en ik weet wat er moet gebeuren. Ik verplaats de mic richtig het schuine dakraam en hang 3 jassen als een soort reflectiefilter aan de handgreep van het raam. Engineering in hart en nieren, maar wel pas wanneer het er op aankomt, wanneer die natuurdrift, die overlevingsdrang gaat werken. Hier en daar begint het weer wat stroef, maar al vrij snel, voordat we mogen gaan genieten van de tortilla schotel met een knoflook-kruiden creme fraish en veldsla uit keuken laRemi, hebben we een plan voor de eerste track. (Man, wat heb ik trouwens kapot goed gegeten.) Na het dinner sta ik te popelen om aan de slag te gaan. Het tapen kan beginnen en de aangepaste ideeen en de goodfeels werken goed samen, het gevoel dat ik weer krijg van de Mic laat al snel blijken dat de opnames die nu zijn gemaakt, vroeger al als goed en/of prima zouden worden beschouwd. Het kan, of nee, het moet eigelijk een stukken beter, maar het is goed genoeg om het als demo te verwerken, zodat de gene met wie ik samenwerk en ik zelf een goed idee krijgen van hoe en wat. Even een kleine mix over de vocalen heen en hij kan worden opgeslagen in de map Blauw Demo's. Daar heb ik lang op zitten wachten, een nieuwe map voor een nieuw album. En dan ook nog voor het aller eerste album wat fysiek geperst gaat worden. Waar ook daadwerkelijk een release van gaat komen. Track 2 is eigenlijk vrij snel opgenomen. Ook deze kan veel beter gespit worden, maar voor nu is het even goed. Het idee is er, het idee staat er en ik kan het op die manier in mn hoofd stampen. God Jezus Tering, wat een fijne comeback. Ik ben weer helemaal aan ouwe en ga met het zelfde gevoel zoals ik opstond weer richting m'n nest, waar mijn andere liefde op me ligt te wachten.

Bek is back in town!!

20160610_101423_edited